Prace na implantach

Wykonanie odbudowy protetycznej imitującej utracone zęby pacjenta jest głównym celem leczenia implantoprotetycznego. Typ, liczba i położenie implantów umieszczanych w kości w czasie chirurgicznej fazy leczenia jest ściśle podporządkowane zaprojektowanej pracy protetycznej. W większości sytuacji możemy wykonać tymczasową odbudowę z tworzywa sztucznego, aby zaopatrzyć pacjenta w zęby na czas wgajania implantów. Po uzyskaniu osseointegracji, czyli wgojeniu się implantów możemy przystąpić do wykonania docelowej pracy protetycznej.

1. W przypadku braku pojedynczego zęba wykonujemy koronę na uprzednio wszczepionym implancie. Korony mogą być licowane ceramiką lub pełnoceramiczne. Korony licowane ceramiką wykonuje się na filarach tytanowych, pełnoceramiczne wymagają filarów z tlenku cerkonu.
2. W przypadku braku kilku zębów wykonujemy połączone ze sobą korony (czyli most) na kilku wszczepionych implantach. Możliwy jest również wariant, w którym każda korona posiada własny implant ­ konieczne jest wówczas wszczepienie większej ich liczby. W niektórych sytuacjach dopuszczalne jest również osadzanie mostu, którego podporę po jednej stronie stanowi implant, a po drugiej stronie zęby własne pacjenta.
3. Jeżeli pacjent utracił wszystkie zęby, możliwe jest zastosowanie kilku wariantów leczenia. Jedną z możliwości jest wykonanie stałej odbudowy protetycznej, wykonanej z metalu i ceramiki, osadzonej na 4­-8 implantach. Praca taka jest umocowana w sposób trwały w jamie ustnej. Inną możliwością jest wykonanie protezy ruchomej akrylowej lub metalowej, która jest stabilizowana w ustach przez połączenie z zatrzaskami, magnesami lub belką łączącą implanty. Zaletą takiej pracy jest mniejsza liczba implantów koniecznych do jej wykonania niż przy pracy stałej.

W każdym z przedstawionych wariantów leczenia oprócz implantu i widocznej dla pacjenta odbudowy protetycznej występuje jeszcze jeden element ­ łącznik (nazywany też filarem protetycznym). Służy on do zamocowania nadbudowy protetycznej do znajdującego się w kości implantu. Łączniki możemy podzielić na wiele grup, najważniejsze podziały to łączniki do prac przykręcanych lub cementowanych, proste lub kątowe, metalowe lub ceramiczne. Dobór łącznika uzależniony jest od indywidualnych wymogów, jakie musi spełniać praca protetyczna u konkretnego pacjenta.